Czipowanie psa, czipowanie kota, cena zabiegu i obowiązek wpisu do KROPiK

Ogólnopolski obowiązek wprowadza ustawa o Krajowym Rejestrze Oznakowanych Psów i Kotów, podpisana przez Prezydenta 2 czerwca 2026 r. Zacznie obowiązywać 2 lata od ogłoszenia i obejmie wszystkie psy, niezależnie od daty urodzenia, oraz koty mające właściciela. Do tego czasu obowiązek istnieje tam, gdzie wprowadziła go gmina, a przy wyjeździe za granicę czip jest warunkiem paszportu.

Ustawa wchodzi w życie po 2 latach od jej ogłoszenia, a na zwierzęta urodzone wcześniej przewidziano dodatkowy, trzyletni okres przejściowy. W praktyce oznacza to, że psy już żyjące trzeba oznakować w ciągu tego okresu, natomiast psy urodzone po wejściu przepisów w życie znakuje się najpóźniej przy pierwszym szczepieniu na wściekliznę.

Dziś średnio 105,75 zł brutto według zestawienia kb.pl z kwietnia 2026 r. (ponad 300 miast), od około 83 do 133 zł; w Warszawie, Wrocławiu, Poznaniu i Łodzi około 124 zł. Po wejściu w życie ustawy o KROPiK zacznie obowiązywać limit: 0,56 procent przeciętnego wynagrodzenia GUS, czyli około 50 zł osobno za oznakowanie i za rejestrację.

Średnio 105 zł według cenauslug.pl z kwietnia 2026 r., który przejrzał 12 cenników: od 75 zł w Rzeszowie do 140 zł w Warszawie. W tej kwocie mieści się czip zgodny z normą ISO, wszczepienie i wpis do krajowej bazy, ale nie paszport. Kotkę warto zaczipować przy sterylizacji, bo wtedy i tak śpi w znieczuleniu.

Wyłącznie lekarz weterynarii. Ta sama osoba wprowadza dane zwierzęcia i właściciela do rejestru, więc oznakowanie i rejestracja odbywają się przy jednej wizycie. Nie musisz zgłaszać psa do rejestru samodzielnie, ale to Ty odpowiadasz za to, żeby zwierzę w ogóle zostało oznakowane w terminie.

Brak oznakowania i rejestracji jest wykroczeniem zagrożonym karą grzywny. Niezależnie od tego inspekcja weterynaryjna może nakładać kary administracyjne, a przestrzeganie obowiązku kontrolują także policja i straż gminna. Kara nie jest jednak głównym argumentem: pies bez czipa, który ucieknie, praktycznie nie ma jak wrócić do właściciela.

Transponder wielkości ziarna ryżu wszczepia się igłą podskórnie, zwykle po lewej stronie szyi, bez znieczulenia ogólnego. Zwierzę odczuwa to porównywalnie do zastrzyku, a zabieg trwa kilka sekund. Powikłania są rzadkie i sprowadzają się najczęściej do przejściowego odczynu w miejscu wkłucia lub przemieszczenia się transpondera pod skórą.

Nie i to najczęstsze nieporozumienie. Transponder nie ma własnego zasilania i nie nadaje sygnału, więc nie pokaże, gdzie jest zwierzę. Działa dopiero przyłożony do czytnika: oddaje wtedy numer, po którym w rejestrze odnajduje się właściciela. Lokalizator GPS to osobne urządzenie na obroży i nie zastępuje obowiązkowego oznakowania.

Trzy rzeczy w tej właśnie kolejności: wszczepiony transponder, ważne szczepienie przeciwko wściekliźnie wykonane już po oznakowaniu oraz wystawienie paszportu przez lekarza weterynarii uprawnionego do tego przez okręgową izbę. Kolejność ma znaczenie, bo szczepienie podane przed wszczepieniem czipa nie liczy się do paszportu.

Pierwsze szczepienie przeciwko wściekliźnie nabiera ważności dopiero po 21 dniach od podania, więc tyle minimum trzeba odczekać przed przekroczeniem granicy. Dawki przypominające podane z zachowaniem ciągłości są ważne już od dnia podania. Jeśli ciągłość została przerwana, szczepienie liczy się jak pierwsze i 21 dni biegnie od nowa.